Een blik in de tijd van de visvijver

Het mooie aan de wintertijd is dat als het ook maar week flink gevroren heeft  er  geschaatst kan worden op de visvijver , jong en oud op de schaats. Ik weet niet of ik dat mij inbeeld maar je ziet er nooit chagrijnige mensen,

iedereen heeft plezier,vooral de pogingen van sommige die proberen op de ijzers te blijven staan is leuk om te zien. De visvijver heeft  een speciale plaats in onze familie. Mijn zwagers en schoonvader waren  fervente vissers, vaak heb ik staan kijken en luisteren naar de sterke verhalen over  geheime voermengsels waarmee  je veel vis ving.

Tijdens mijn zoektocht door de vele foto,s  kwam ik een foto tegen van vroeger,hij is gemaakt in de jaren 60  en zag dat kleine stukje bevroren vijver  met Jeanne die haar zusje Jolanda probeert te laten schaatsen. Ik heb alleen maar de grote vijver gekend daar ik pas in 74 in Gemert kwam. Steeds als ik in de Bizonstraat kom kijk ik naar het ouderlijk huis van mijn schoonouders  en de gedachten gaan terug naar die tijd die nooit meer terug komt. Opa en oma  woonden  tegen over de visvijver, dus als het  ook maar een beetje winter was zat iedereen op het ijs . Onvergetelijk zijn de vele gezellige momenten van het met de hele familie bij elkaar  (8 kinderen en dan kwamen de kleinkinderen nog bij, je kunt je voorstellen hoe druk het altijd was ) kaarten koffie drinken erwtensoep heel veel lachen de slag ging altijd eruit. De kleinkinderen kwamen om beurten binnen om zich te warmen of om iets lekkers  van oma te krijgen. Ik zie mijn eigen kinderen toen ze klein waren nog schaatsen en herinner mij hun  plezier als de dag van vandaag. Binnen waren de kaarten al geschud  Toontje  had ze altijd klaar liggen. Die momenten  koester ik, en als ik dan nu met mijn fototoestel  daar rond loop op het ijs en het prachtige panorama zie, probeer ik het nu voor later vast teleggen zodat daar het tastbare bewijs is van mensen die zich vermaken, en dat een foto van nu later nog zoveel kan zeggen, zoals de foto van Jeanne en Jolanda van  toen, het is een  perfect tijdsbeeld. Met het schrijven van dit stukje besef  ik opeens hoeveel ik ons opa en oma mis.

Om een beeld te geven hoe mooi de visvijver is zijn hier  enkele foto,s van zomer 2008  en winter 2009

alt alt alt alt

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.