Teenager in de schaduw van het verdriet

Waar moet je beginnen aan een verhaal dat al zolang geleden is maar bij velen nog op het netvlies staat als de dag van gisteren. De jeugd van Mia Smits werd een klap veranderd. Wat begon als een mooie dag, ik mocht met auto mee met vriend Piet Swinkels wiens vader er een bezat,broer, Theo en vriendin Henny gingen met de Puch naar de Aarlese Heikant zwemmen. De hele familie gezellig zwemmen,dat was vroeger nog een uitje voor de jeugd want daar ging de slag uit, en de meiden waren er natuurlijk ook.

Theo en Mia grote broer en kleine zus Thea groeit op in een gezin van 7 kinderen hard werkende ouders die proberen het hoofd boven water te houden zoals zoveel gezinnen in die tijd. En gezellig gezin waar broer Theo als oudste al vlug in de kijker stond, want hij was ergens mee bezig en Mia als 11 jarige niet precies wist wat.Wel dat het zich afspeelde bij ome Toon en tante Sjaan en zoon Henk Smits.

Op haar 14e wist ze dat het de muziek carrière van broer Theo was en die bij de Locomotions voorspoedig verliep Met haar jonge leeftijd kwam natuurlijk ook de drang om uit te gaan,maar dat kon niet want pa en ma gingen met het orkest mee waar speelde en Mia moest babysitten. Maar uiteindelijk mocht ze ook eens mee naar het Vossenkamp, en broer Theo moest haar in de gaten houden,Mia ziet hem nog kijken van, ik zie het wel, en om 11 uur thuis geen minuut later. Mia op de Brommer bij Vriend Piet feestje bij de fam wijdeven met locomotions En daar stonden ze de Locomotions ik zie het nog voor mij zijde rode bloesjes en zwarte broek. In het gezin was Theo het middelpunt nu, want ja een zwarte broek was best duur maar het moest en Jan en Ciska waren beretrots op hun zoon. Theo had zijn eigen tandpasta en als hij voor de spiegel stond dan duurde dat zeker een uur, hij was best ijdel elk haartje moest perfect zitten.

The Locomotions Een mooie tijd die jammer genoeg maar even heeft geduurd,Op de Aarlese Heikant komt het leven van de familie Smits op zijn kop te staan,het noodlot slaat toe. Ik had verkering met Piet Swinkels en daar hadden ze een auto,ik was nog nooit ergens geweest en een auto dat was toen nog niet zo normaal als nu,Theo en vriendin Henny gingen met de Floret naar het zwemmen We zaten aan een tafeltje met de familie en vriendin van Theo Henny,Theo dronk een ijskoud glas of flesje cola en zei tegen Piet ga je mee zwemmen? Piet zei even wachten ik drink mijn glas lees en ga dan mee .Maar Theo was al vertrokken, als Piet bij het water komt kan hij Theo niet vinden en loopt terug naar het tafeltje en vraagt is Theo hier,maar daar was hij niet,naar nog eens goed overal gekeken te hebben was hij niet te vinden, Veel mensen ook fans van de Locomotions zijn daar aan het zwemmen o.a. het Meijerke Jan Habraken Jan Wijdeven.

Al vlug werd men ongerust toen men Theo niet vinden konden. Het ergste werd gevreesd en uiteindelijk ging men in een lange rij op arm afstand door het water op zoek naar Theo,Een van de mensen die erbij was vertelde ik liep in de rij en we voelden ,maarrr wat was ik bang, stel ik voel Theo, iedereen stond onder hoogspanning,maar het leverde niets op,totdat de brandweer ging dreggen en na 5 kwartier Theo vond. Onverklaarbaar tot op de dag vandaag. Als dan later hoort dat Theo is gevonden waar wij ook gezocht hadden is dat onvoorstelbaar.Theo die in dienst zat en daar had leren zwemmen, verdronken in het niet eens zo diepe water, dat kon niet, Theo had veel last van krampen toen hij jong was, in dat ondiepe een kramp aanval ? Dat koude glas cola ? of een hartstilstand ? We zullen het nooit weten. Piet zegt als ik nou maar meteen meegegaan was,zelfs nu nog als als als. Het schuldig voelen,steeds maar weer wat is er gebeurd het gissen gaat nooit over Theo is niet meer. Overlijdens bericht Theo als Soldaat Vanaf dat moment is het gezin Smits niet meer hetzelfde Moeder Cisca is van de ene op de andere dag totaal van slag en zal dat tot haar dood blijven.

Pa heeft het ook altijd heel zwaar gehad,zijn Theo was er niet meer zijn oogappel De begrafenis was met militaire eer. Vele vrienden en bekenden waren er om Theo de laatste eer te bewijzen. Vaak gingen Pa en Ma met de Theo mee naar optredens en moest ik dan babysitten. Na Theo,s dood kwam er een baby bij, wat de nieuwe Theo zou zijn voor hun ,het werd Thea. Als jong meisje was het thuis niet meer gezellig.Ik ben het huishouden gaan overnemen van moeder,en daarmee werd als ik terug kijk naar mijn jeugd, de opvoeder van broers en zussen.Ik heb het altijd gedaan gewoon het moest gebeuren. In het leven zijn geen zekerheden,daar waar je als teenager midden in je jeugd staat wordt je ineens verantwoordelijkheid door het noodlot aan je opgedrongen. Heb ik veel gemist ? Ik denk nog weleens aan dat meisje wat ik was, en besef dat het grootste gemis was dat het verdriet thuis alle gezelligheid had ontnomen en moest knokken voor allemaal en geen tijd meer had om jong te zijn . Nu ik zelf met Piet al grote kinderen heb die het huis al uit zijn heb ik altijd mijn best heb gedaan om het thuis altijd gezellig te maken, en begrijp nu ook als moeder dat het verliezen van een kind iets afschuwelijks is wat je hoopt dat het je nooit overkomt. Met het huwelijk met Piet kwam er ook een leven dat niet meer gedomineerd werd door emoties en verdriet,een eigen gezin en ben een heel gelukkig mens.

Herinneringen zijn er om niet te vergeten de goede en de verdrietige ,maar ook de blijde en gelukkige die zijn er ook volop gekomen Zijn lust en leven de locomotions met Blue Diamonds Peter Vlemmings Drummer Toen de Locomotion met hun 1ste reünie concert ons gezin vroegen om ook een eregast te zijn had dat iets dubbels,toen de jongens die ik al zolang kende ineens op het podium stonden was er veel verdriet alles gaat door je heen het eerbetoon aan de ouders en Theo die er niet bij is, Bij de eerste muziekklanken van de Locomotion was er meteen de blijdschap dit herkende ik, dat was waar het thuis vroeger over ging muziek muziek The Locomotions en voor mijn gevoel stond hij te kijken en lachte . Theo Smits Leeft voort in de harten van de vele locomotion fans Dat 1ste concert heeft heel veel voor Piet en mij betekent het bracht dat wat alleen muziek kan bewerkstelligen troost blijdschap, de herinnering aan een broer die leefde voor de Muziek en die nooit vergeten zal worden door zijn vrienden fans en medemuzikanten The Locomotions dat werd heel duidelijk op die concert reunie avonden

Mia Swinkels Smits

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.