alt

Arno Maas Het verhaal achter het Vossenkamp

alt

Bij Gemert Centraal hadden we 7 a 8 jaren ,vooral op sport gebied  een

heel goed programma Centraal Totaal op de zondagmiddag,maar het uurtje sport op de maandagavond heeft vele luisteraar getrokken doordat er altijd wel wat gebeurde, en dat daags erna op het mertveld druk besproken werd. Arno de man die het allemaal nuanceerde ik zocht de confrontatie dat was de opzet. Ik heb alle radio uitzendingen nog van het maandag programma meer als 100 en nu ik zo bezig was met dit artikel heb ik diverse cassette bandjes afgeluisterd. Er zijn erbij van grote Gemertse sport mensen die er niet meer zijn,maar ook van sporters die niet zo blij de studio verlieten,die wilden eigenlijk een uurtje pr maken maar dat vonden we niks. Als ik ze uit de tent had gelokt en ze heel rood aanliepen was het Arno die dan zalvende woorden gebruikten om ze van stoom af te krijgen,maar het programma gebeurde wel altijd op basis van respect. We hebben heel veel uitzendingen gemaakt waar we nu nog veel plezier aan beleven als we het er over hebben. Als ik over Arno privé nadenk is de formule eigenlijk het zelfde Arno is niet van de confrontatie,s , aan ruzie heeft hij een hekel en houd iedereen te vriend.Toen ik Arno vroeg om voor de Roaringsixties een stuk te schrijven over zijn jeugd in het vossenkamp was het voor mij belangrijk dat het zijn verhaal zou worden. Niet het verhaal dat iedereen kent maar de tiener in het vossenkamp. Daar wij beiden geïmporteerde zijn hij uit Eindhoven ik uit Nieuwenhagen (Limburg )was ik benieuwd naar hoe hij dat beleefd heeft.
Het verhaal achter Het Vossenkamp.(Arno Maas)

In de begin 60er jaren waren er in Gemert zo’n 50 cafés. De uitgaanstraat liep toentertijd van het Ridderplein tot achter in de Pandelaar.

De Keizer, Van Doren (Ridderhof), Stumpke (patronaat), Café Ermers (hoek Haageijk-Molenstraat), De Commanderij, Mies Burgt in de Molenstraat, Twenty One Bar, Onder de Boompjes, Bots, Snijders, Keulse Kar, Miet Kokke, Zanzibar, Ben Raaymakers,  )van Assedelft (Nu snooker centrum) Het Vossenkamp, Falie Bar, Koks.

Het ene café draaide beter dan het andere en de meeste kasteleins  deden er wat bij om het hoofd boven water te houden.

Wij kwamen in december 1961 vanuit Eindhoven naar Gemert waar Piet Maas het Vossenkamp overgenomen (zie foto ) had van de Fam vd Aa. Miet van de Vossenberg was de eigenaresse van Het Vossenkamp en verhuurde  de zaak aan De Trappisten brouwerij uit Tilburg. Piet werkte toentertijd bij de Wagon-Lits (hij was kelner op de trein) en wilde graag voor zichzelf beginnen. Van te voren waren we eens in Gemert geweest (onze familie is Gemerts opa Maas was in Gemert geboren en enkele broers en zussen woonden nog in Gemert. Dus onze pa met zijn familie terug naar de roots.

Ik kan me nog goed herinneren dat ik de eerste keer overdag in Gemert kwam (1961) en zag dat ze hier helemaal geen stoepen (trottoirs ) hadden. Als stads menneke was dat vreemd.

 alt                      alt
The Locomotions  luiden met hun live muziek het begin van het einde van de Jukebox in gemert

De eerste maanden was het bittere armoede er  was een omzet van een kratje bier in de week en dat bleek de vorige
kastelein zelf op te drinken. Piet moest dus de tent van de grond af aan opbouwen. Langzaam aan kwam er meer volk ,meestal oude mannekes, die onderweg naar Koks, een borreltje kwamen pakken.

 Piet verzon van alles om maar mensen binnen te krijgen. Harrie Slits van The Locomotions was al eens een keer bij Piet geweest of dat zij mochten komen spelen. Na lang aandringen zij Piet”Na de carnaval kom je maar terug” Dit verhaal is inmiddels bekend en zo begon de opmars van niet alleen The Locomotions maar ook van het Vossenkamp. Er kwam in het weekend veel volk op af  en de jongelui leerden elkaar kennen , verloofden en hielden hun bruiloft in Het Vossenkamp. Alle Gemertse orkesten hebben wel eens in het Vossenkamp gespeeld zelfs ik heb in een dolle bui eens bij Piet Reijders op het podium gestaan. Ieder week zaten er op zaterdag en zondag orkesten die we betrokken van een beginnende Jan Vis uit Rosmalen. Veel van die orkesten of hun zangers werden later beroemd. The Jumping Dynamites uit Ridderkerk met Leen Huizer als zanger. Later werd hij bekend als Lee Towers en toe hij in de 90er jaren eens optrad in Gemert wist hij zich Het Vossenkamp nog goed te herinneren. Kaz Lux stond al in het Vossenkamp voordat hij beroemd werd. Wil Ferarri en the Rollers braken de tent af en Albert West kwam ook reglmatig.

Een verhaal apart is de concurrentie die Piet ondervond van zijn collega kasteleins. Regelmatig kwamen klanten van andere cafés de kachel aanmaken en ontstonden er vechtpartijen. Piet wist ze wel altijd buiten de deur te houden maar moest dat bekopen met een aantal uur buiten adem zijn.

Piet Maas

Ook in de privé sfeer was het niet altijd rozengeur en maneschijn. Als Piet wat geld verdiend had bij een bruiloft of kermis zij hij ‘s maandags tegen Nellie kom op we gaan er een paar dagen tussenuit. Het liefste ging hij dan naar Rüdesheim in Duitsland.

Zaten we op zondag aan tafel om te gaan eten, kwam hij de soep van de tafel halen met de mededeling dat hij de soep verkocht had aan de klanten. Wij waren denk het enigste huishouden in Gemert dat een piano op de WC had. Ik zal het uitleggen. Ons privé toilet bevond zich achter in de opslagruimte. Toen wij in gemert kwamen maakten de bewoners van Het Vossenkamp gebruik van de toiletten van het café.  Nellie Maas vond dat maar niks dus werd er in de bijkeuken een toilet gemaakt. Maar in de bijkeuken stond van alles  en ook een piano. Deze werd zo geplaatst dat er nog een beetje privacy was en op die manier konden we al spelend onze behoefte doen. Raar maar waar. Vele jaren later heeft Marjo eens een tekst geschreven over Het Vossenkamp en hoe zij dat beleeft heef
n het visseizoen met de vrijgezellenclub op makreel vissen gebeurde regelmatig. En ook de verbouwingen die hij deed zijn legendarisch.

De jumping Dynamties met lee Towers

Halverwege de zestiger jaren werd het met de orkesten wat minder en zocht Piet naar een oplossing. Die vond hij in het Horecavakblad. Een discotheek dat was het. Plaatjes draaien? Dat deed je toch met een jukebox. Nee dit was iets nieuws een diskjockey net als op de radio die plaatjes draait om op te dansen. Inmiddels is dat alweer 40 jaar geleden en ook die ontwikkeling is inmiddels bekend.
alt
Nootje de platenkraker                                                                            Arno en Ben

Hoe kijk ik terug op Het Vossenkamp en mijn jeugd in Gemert

Als stadse werd je maar moeilijk geaccepteerd, ik zat in Eindhoven op de middelbare school en had in Gemert geen vrienden. In de weekend werkte ik als ober in Het Vossenkamp en na 1967 als Disk Jockey.  Ik ben maar weinig uitgegaan in Gemert maar zorgde er voor dat andere op een gezellige manier hun tijd in het Vossenkamp konden doorbrengen. Veel later in 1988 kwam ik bij de lokale omroep terecht en zit op deze manier nog steeds in de muziek. En midden in de Gemertse samenleving. Voor geen goud ga ik terug naar de stad.

 alt
De sloop van een stuk gemertse muziek geschiedenis    Het Vossenkamp

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.